Wednesday, December 8, 2010

Angah mengingatkan acik

Siapa Angah??? Ini anak sedara aku yang no 2 paling tua dalam family. Umur sekarang ni dah 13 tahun. Tahun depan baru nak masuk Form 2. Dari kecik memang budak nye comel la yang amat. Petah bercakap. Tapi bila dah besar ni tak berapa comel dah aku tengok. Dulu rambut lurus giler + blond gitu macam anak mat saleh. Tapi sekang ni dah macam nak jadi afro dah aku tgk. Pelik la dari lurus boleh jadi kerinting halussss macam tuh. Tapi kulit tuh masih cerah lagi la setakat yang aku tgk masa sebulan lepas.

Semalam aku call mak kat kg. Angah ada kat kampong rupanya. Menghabiskan cuti sekolah kat sana. Cucu kesayangan atok pulak tuh. Asalnya aku ingat dia memang suke duduk kampong. Ye la dah bosan dok KL. Tapi rupenye ade udang di sebalik batu.

Mak aku cerita yang dia beriya sangat nak dok lama kat kampong sebab nak tolong pakcik dia a.k.a adik lelaki aku menyiapkan projek buat rumah atau dengan kata lainnya kerja contract sebab nak dapat upah. Cehh!! Memula ingatkan ye la budak sekor tuh beriya suka dok kampong. Rupanya ade agenda. Pastu la ni dah dapat upah dari pakcik dia, dan-dan suh abah dia datang kampong jemput amik dia. Mak kata dia tengah kumpul duit nak beli benda. Apa yang nak dibeli tak tahu la pulak.

Kalau dah berpanas cenggini hari-hari, mau nye tak lebam.

Angah mengingatkan aku zaman aku kecik2. (sekang ni teringat lagi). Aku baru abis darjah 6 masa tuh. Baru lepas dapat result UPSR. Alhamdulillah dapat 4A. Mak orang paling bangga sekali masa tuh sebab tak pernah-pernahnya ada dalam adik beradik aku dapat result macam tuh. Rezeki orang kata. Hari dapat result tu, ayah belanja makan. Tapi aku sorang je yang dapat. Naik vespa ayah g pekan kampong makan sate kat kedai. Dapat minum air botol Long Chan paling sedap la masa tu. Ayah bangga jugak ngan aku. Heboh satu kedai kopi tu dibagitaunye.

Lepas je abis darjah 6 tu, melepek la dok kat umah. Takde la nak g jenjalan / melancong ke kan. Aku rasa zaman tu majoriti budak dok kat umah je waktu cuti sekolah. Masa tuh ayah dah tak ke sungai lagi dah. Ayah dapat upah menoreh @ motong kat ladang getah orang yang mana aku rasa pendapatan nye memang jauh lagi baik la. Ayah g sorang je waktu tu naik motor yang aku rasa boleh jual timbang kati je kot. Sebab dah uzur sangat rupanya.


Ada satu hari tu aku cakap ngan mak nak g tolong ayah. Mak kata mana boleh. Budak kecik mana tau motong. Nanti rosak pokok2 getah tuh. Tapi aku bukan nak motong pun. Takat nak tolong ayah kutip getah sekerap * jadilah. Dah bosan sangat dok kat umah. Mak pun bgtau kat ayah boleh ke aku pegi. Ayah bagi tolong!!!! Yeay!!! Tapi dengan syarat kena bawak adik aku sorang yang waktu tu baru darjah 4. Sebabnya aku pompuan ayah risau.


* sekerap – lebihan susu getah yang ditinggalkan semalaman dan dah jadi beku. Selalunya boleh sampai ¾ mangkuk susu getah utk satu batang pokok.

Ni la rupa getah sekerap. Baunya memang aceemmmm..huhuhu


Hari esoknya tu bermula la kerja aku sebagai pembantu pengutip sekerap. Gelap-gelap lagi aku dah kayuh basikal buruk dengan membawak adik aku si Anor tu pegi kat tempat ayah menoreh. Agak jauh jugak aku rasa masa tu. Sampai je kat tempat tu kitorg tengok ayah dah start mengutip. Pastu ayah ajar kitorg apa nak buat. Hehehe seronok jugak rupanya. Ayah bagi kitorang sorang satu tong. Katanya pokok banyak. Satu tong mesti tak muat nak sumbat semua.
Sambil kitorang mengutip sekerap ayah dah boleh start menoreh. Cepat la sket kan kerjanya.

Tapi bukan senang rupanya kerja mengutip ni. Baru separuh kebun dah rasa macam nak tercabut bahu aku mengangkat tong tuh. Bayangkan la saiz budak pompuan (yang belum membesar lagi waktu tu) nak hangkut tong sekerap tu. Adik aku lagi la. Bila dah tak larat tu, kitorang angkat satu tong dua orang. Pastu baru angkat tong satu lagi. Melecet2 tangan ngan bahu.

Lebih kurang macam ni la rupa tong tu. Cuma kitorang nye sangkut kat bahu.

Pas abis mengutip sekerap tu, ayah suh dok berehat kat pondok kecik kat tepi kebun getah tuh. Tak terpikir pun nak tido ke nak baring ke masa tuh. Rasa macam best gile dapat tolong. Yang aku tau masa tu perut memang sentiasa lapar gile. Super gaban nye tahap lapar. Tapi ayah tinggalkan kejap kitorg kat kebun tu dan pergi la beli mee goreng ke, mihun ke lepas dah abis mengutip. Seronok dan rasanye masa tuh macam sedap gile. Sebab tengah penat kan. Pas abis makan tu, ingatkan boleh balik terus. Rupanya kitorang kena bawak balik tong yang penuh dengan getah sekerap tadi naik beskal. Adoihaiii. Rasa nak pengsan. Disebabkan ada satu basikal je, kitorg bawak balik cuma satu tong je. Itu pun letak kat tempat duduk belakang, ayah ikat kuat2. Ayah cakap jangan kayuh. Pelan-pelan tolak.



Nak membayangkan beban yang kitorg bawak masa tu
(tapi idok le dasat sangat mcm ni)


Tapi kalau dah kata degil memang degil jugak kan. Kitorang tolak basikal tu sampai dah tak nampak bayang ayah. Nak cepat sampai umah kononnya. Aku nak kayuh gak basikal tuh sambil suh adik aku lari kat belakang. (Gile kejam punye kakak). Memula tu steady je rasa. Baru nak kayuh laju sket terlanggar bonggol urat pokok. Nah hamik ko!!! Terangkat basikal aku ke belakang sebab getah tuh jauh lagi berat dari aku. Apa lagi terbalik la habis semua getah sekerap tuh berterabur. Aku ! Tak yah cerita la. Bercalar balar kaki tangan. Takutnye dengan ayah masa tuh tuhan je yang tahu. Tak lengah aku ngan adik kutip balik semua sekerap yang dah kena tanah tuh masuk balik dalam tong. Sakit belakang cerita. Yang penting jangan sampai ayah tahu. Sampai sekarang tak leh lupa la peristiwa tu.








Hari-hari seterusnya kitorg makin rajin la pegi menolong ayah sebab ayah bagi upah. Sehari sorang dapat 2 ringgit. Yeay!!! Macam-macam benda lagi jadi sepanjang tempoh tuh. Kena kejar beruk la. Ayam yang ayah suruh bawak balik cicir dalam kebun getah la. Dah sampai umah baru perasan tinggal plastik je yang tergantung kat handle basikal. Ayam dah cicir. Macam katun la kayuh basikal masuk kebun balik cari ayam tuh. Nasib baik jumpa. Mak punya marah tak tau la nak kata. Tapi tetap rahsiakan dari ayah. Owwwhhhh haru wooo kalau ayah dapat tau.


Hari-hari ayah bagi 2 keping syiling singgit tiap sorang. Masuk tabung harimau kaler oren. Aku berenti tolong ayah bila dapat surat masuk Mozac masa tuh. Sibuk nak uruskan macam2. Tapi hasil mengutip sekerap tuh aku dapat la dalam 70 ke 80 hinggit. Rasa bangga sgt masa tu. Duit raya pun tak pernah dapat kumpul sebanyak tu. Dengan duit tu jugak la aku buat duit belanja harian kat Mozac masa memula masuk situ dulu. Bertahan sampai 2 bulan kalau tak silap.

Sekarang ni aku suruh adik lelaki aku g tolong ayah aku mengutip sekerap tak mau pegi. Bukannya tolong free pun. Ayah aku bayar 20 hinggit sehari. Pun tak mau jugak. Busuk katanya. Basuh tangan dengan sabun wangi pun tak hilang. Hey busuk-busuk tu duit tau tak.

Aku la kalau ade duit mau je beli ladang getah pegi menoreh sendiri ngan laki aku. Harga memang la kejap naik kejap turun. Tapi paling rendah pun sejak 10 tahun ni RM3 hinggit. Sehari utk 2 ekar kebun getah boleh dapat 80 ke 100 kg. Sendiri kira la kan berapa boleh dapat dalam sebulan. Lagi kaya penoreh getah dari kita yang dok kat ofis dari kul 8 sampai kul 5 (kalau boleh balik awal) tak pun kekadang lajak sampai kul 8. Orang menoreh paling lama pun sampai kul 10. Pastu dah boleh berehat. Budak sekarang ni nak keje yang standard je. Menoreh tu macam orang kampong katanya. Ntah pape ntah….menyirap je bila dengar jawapan macam ni.

5 comments:

  1. perghhh mmg bezz gilos kalo dpat masuk ladang getah..tp aku dedulu masa kecik, kalo balik kg, nenek aku slalu takutkan aku ngan harimau/ular/cuka getah dalam ladang getah..dia tak kasik aku main2 sangat dalam tu..brani gak korang eh? fuhh mmg lasak laa ko cik reen! caya la!
    ahah banyakkan lagik entri pasal zaman ko kecik2! mmg menarik siut! bleh mengimbass kenangan lama..

    ReplyDelete
  2. bebudak lelaki suka masuk kebun getah cari biji getah pastu main lawan2 sapa punye biji getah paling kuat. Biji getah bawak gi sekolah agama. waktu ustazah mengajar pun diorg leh main. temukan dua biji getah guna tapak tangan pastu tgk la sapa punye yg pecah dulu. haihhh laa..benda mcm tuh pun boleh buat main kan..:)

    ReplyDelete
  3. yeah main bijik getah tu aku biasa...hehheee tp tym sekolah agama jek yg best main pon kan..ehehhee kampung xglemmer sgt bab menoreh ni..yg glemmer tembakau..ni mmg aku wat part time..tym nk menyemai & keringkan dlm kilang/..hahahaa boleh lah buat beli kertas lukisan & water color bancho..hahhaa nk jadik org seni kunon dulu..hahhaa lawak pon ade


    perghhh entry ko skrg ni mmg touching..bdk skrg mmg malas...adik aku pon same..suh dia keje part time mase tgu result spm pon malas...dok umah kalo membantu xpe..wat menyakitkan ati..tu alh bebudak skrg....berkire gaji kecik lah ape lah...

    ReplyDelete
  4. aku mase kecik2 dulu suka gak ikut nenek aku g kebun getah.. pastu kutip biji getah.. rindu plak aku kat nenek aku bl bace entry ko nih..

    ReplyDelete
  5. I was diagnosed as HEPATITIS B carrier in 2013 with fibrosis of the
    liver already present. I started on antiviral medications which
    reduced the viral load initially. After a couple of years the virus
    became resistant. I started on HEPATITIS B Herbal treatment from
    ULTIMATE LIFE CLINIC (www.ultimatelifeclinic.com) in March, 2020. Their
    treatment totally reversed the virus. I did another blood test after
    the 6 months long treatment and tested negative to the virus. Amazing
    treatment! This treatment is a breakthrough for all HBV carriers.

    ReplyDelete